Back to School: Πως να ζήσεις αυτή τη σχολική χρονιά στο έπακρο vol.1

Γειά σου και πάλι φίλε/η μου!


Αύριο αρχίζει η καινούργια σχολική χρονιά και όλοι ευχόμαστε να ολοκληρωθεί δια ζώσης χωρίς διαλείμματα τηλεκπαίδευσης στο ενδιάμεσο.


Η 11η Σεπτεμβρίου (για φέτος 13η), η μέρα που ανοίγουν τα σχολεία, ήταν και είναι για εμένα μια από τις πιο αγαπημένες μου μέρες του χρόνου. Ακόμα κι όταν ήμουν μαθήτρια δεν είχε υπάρξει ούτε μια χρονιά που να μην ήθελα να έρθει αυτή η μέρα.


Δύο χρόνια έπειτα από τον τελευταίο μου σχολικό αγιασμό, προσπαθώ να θυμηθώ τι ήταν όλα αυτά που με έκαναν χαρούμενη μέσα στο σχολείο και καταλαβαίνω εκ των υστέρων πόσα περισσότερα θα μπορούσε να είχα κάνει ή αν θα μπορούσα να συμπεριφέρομαι διαφορετικά για να ζω όλες τις σχολικές μου χρονιές στο έπακρο.


Στο σημείο αυτό να σημειώσω πως η τελευταία χρονιά μέσα στο δεύτερο σπίτι μου, ήταν μια χρονιά που δεν μπόρεσα να τη χαρώ όσο ήθελα, καθώς η πανδημία του κορωνοϊού και η πρώτη καραντίνα έφεραν τα πράγματα διαφορετικά. Γι΄ αυτό όσο περνάει από το χέρι μου θα προσπαθώ να θυμίζω στους μαθητές και τις μαθήτριες πως πρέπει να χαίρονται την κάθε τους ημέρα μέσα στο σχολικό προαύλιο και τις σχολικές τάξεις, καθώς αυτή η περίοδος δεν πρόκειται να γυρίσει ποτέ πίσω.


Αυτή την Κυριακή θα μοιραστώ μαζί σου τη θεωρία για το πως να ζήσεις αυτή τη σχολική χρονιά στο έπακρο και την επόμενη Κυριακή θα ανέβει το δεύτερο μέρος του back to school με όλα τα πρακτικά tips που έχω να δώσω για μια όμορφη και οργανωμένη σχολική χρονιά.

 
  1. Μετέτρεψε οτιδήποτε αρνητικό σε θετικό: Όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, έτσι και το σχολείο χρειάζεται θέληση, πείσμα, υπομονή, επιμονή, ελπίδα και χαμόγελο. Είναι αυτονόητο πως αν είσαι μονίμως μέσα στη γκρίνια, αν ψάχνεις διακαώς να σταθείς στα αρνητικά και τα λάθη κι αν αρνείσαι να παραδεχτείς πως το σχολείο είναι πολύ όμορφο, αρκεί να ανοίξεις τα μάτια σου και να το δεις, τότε δεν θα καταφέρεις να περάσεις μια όμορφη, θετική και παραγωγική σχολική χρονιά. Στο ελληνικό σχολείο, μπορούμε όλοι να παραδεχτούμε πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα, αλλά εδώ πρέπει να θυμίσω σε όποιον/α στέκεται σε μια άκρη και γκρινιάζει, ότι το σχολείο είναι η μικρογραφία της κοινωνίας. Στην κοινωνία, στον πραγματικό κόσμο, όταν κάτι μας ενοχλεί, όταν θέλουμε να δούμε μια αλλαγή, καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και περιμένουμε κάποιος άλλος να κάνει το βήμα; Κι αν ακόμα διατηρούμε αυτή τη στάση, βλέπουμε την κοινωνία μας να μετουσιώνεται σε αυτό που επιθυμούμε; Όχι. Ο Αϊνστάιν έλεγε πως τίποτα δεν συμβαίνει μέχρι κάτι να μετακινηθεί. Θα στο πω πολύ απλά. Κουνήσου. Κάνε κάτι για να αλλάξεις ό,τι δε σου αρέσει στο σχολείο σου. Ξέρω πως δεν είναι εύκολο, αλλά επίσης ξέρω πως κι εγώ καθόμουν πολλά χρόνια σε μια γωνιά, παραπονιόμουν, γκρίνιαζα και δεν έκανα τίποτα για να αλλάξω όσα με ενοχλούσαν, επειδή φοβόμουν τι θα πουν οι άλλοι. Την τελευταία χρονιά "ξύπνησα" και έκανα αυτό που εγώ θεωρούσα σωστό. Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι τεράστιο ή φανταχτερό, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις το σύστημα από την πρώτη κιόλας μέρα. Αρκεί μόνο οτιδήποτε βλέπεις αρνητικό μέσα στο σχολικό χώρο να το πασπαλίζεις με νιφάδες θετικότητας. Για να γίνει πιο όμορφο το σχολείο, αρκεί να το αγαπήσεις, να το φροντίσεις και να "κλείσεις" τις "πληγές" του.

  2. Αντιμετώπισε τους/τις καθηγητές/τριές σου σαν συμμάχους: Φυσικά για να καταφέρεις να κάνεις την όποια αλλαγή επιθυμείς, είναι απαραίτητο να έχεις συμμάχους. Όχι, δεν είσαι "φυτό", ούτε "σπασικλάκι", ούτε "γλείφτης" αν έχεις μια καλή σχέση με τους καθηγητές και τις καθηγήτριές σου. Δεν ξέρω από πότε ξεκίνησε να είναι της μόδας ο πόλεμος μεταξύ μαθητών και καθηγητών, ξέρω όμως πως το να σέβεσαι τη δουλειά (λειτούργημα) που κάνει εκείνη τη στιγμή ο άνθρωπος που βρίσκεται στην έδρα και να διατηρείς μια ώριμη στάση απέναντί του έχει αξία ανεκτίμητη. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τα παιδιά ήθελαν να έχουν αναμνήσεις με καθηγητές που τους έβλεπαν σαν εχθρούς. Σίγουρα στο σχολείο σου υπάρχει έστω ένας/μία καθηγητής/τρια που συμπαθείς λίγο περισσότερο ή σου αρέσει το μάθημα που κάνει ή είναι απλά καλός/η. Δεν είναι ανάγκη να πιάσεις φιλία μαζί του/της, αλλά είναι απαραίτητο να χτίσεις μια συμμαχία. Όχι για διπλωματικούς λόγους, ούτε για να πάρεις βαθμό, αλλά γιατί θα μάθεις πολλά περισσότερα αν όντως προσέχεις τι λέει, ίσως να είσαι τυχερός/η (σαν εμένα) και να συναντήσεις καθηγητές που σου παραδίδουν μαθήματα παιδείας και εκτός αίθουσας διδασκαλίας. Και φυσικά με έναν καθηγητή-σύμμαχο η παραμονή σου στο σχολείο θα είναι σίγουρα πιο ευχάριστη και θα μπορέσεις να δεις και τη θετική πλευρά των πραγμάτων.

  3. Μην προσπαθείς να κάνεις δύσκολη τη ζωή των συμμαθητών σου: Στην μικρογραφία αυτή της κοινωνίας δεν αρκεί να κάνεις μόνο ό,τι ευχαριστεί εσένα. Είναι υποχρέωσή σου να σέβεσαι την ύπαρξη των συμμαθητών και των συμμαθητριών σου. Όπως εσύ μπορεί να περνάς δύσκολα, να είσαι πιεσμένος/η, έτσι μπορεί να είναι και ένα άλλο παιδί στο σχολείο σου. Γιατί να χτίσετε μια σχέση "θύτης-θύμα", ενώ μπορείτε να είστε φίλοι ή έστω σύμμαχοι; Ειδικά στις μεγαλύτερες τάξεις του σχολείο είμαι σίγουρη πως μπορείς να συμπεριφερθείς ώριμα. Μην κοροϊδεύεις για κανέναν λόγο τους συμμαθητές σου, μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα γι' αυτούς, μη στέκεσαι απέναντί τους και μην τους κάνεις τη ζωή δύσκολη. Τα πράγματα θα είναι πολύ πιο απλά και όμορφα, αν απλώς συνυπάρχετε με σεβασμό και ευγένεια, αν ακόμα γίνετε όλοι μια μεγάλη παρέα και χτίσετε όμορφες και διασκεδαστικές αναμνήσεις.

  4. Βάλε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους: Αν δεν βάλεις έναν στόχο γνωρίζω από πρώτο χέρι πως δύσκολα θα βγει η σχολική χρονιά. Πάντα ξεκινάμε το σχολείο οργανωμένα, με στόχους και τα λοιπά, αλλά όσο περνάνε οι μέρες και οι εβδομάδες ξεχνάμε αυτή την παραγωγικότητα και μέχρι τις διακοπές των Χριστουγέννων ήδη έχουμε βγει από το σωστό δρόμο. Γι' αυτό πρέπει να θέσεις από την πρώτη κιόλας μέρα ρεαλιστικούς στόχους με βάση αυτό που θέλεις να πετύχεις. Εντόπισε τα σημεία που σε δυσκολεύουν να χτυπήσεις τον κίτρινο κύκλο του στόχου, αποδέξου τις αδυναμίες σου, έχε πίστη στον εαυτό σου, αγκάλιασε τις δυνάμεις σου και ξεκίνα βήμα-βήμα. Μην προσπαθήσεις από την πρώτη εβδομάδα να πας από το ένα άκρο στο άλλο. Δούλευε για το στόχο σου καθημερινά, θέτοντας μικρότερους στόχους κι έτσι δύσκολα θα σταματήσεις να είσαι παραγωγικός/η, αφού θα βλέπεις πως πραγματοποιείται κάποια διαφορά σε εβδομαδιαία ή καθημερινή βάση κι ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Μην σταματήσεις την προσπάθειά σου, επειδή κάποιος άλλος κάνει μεγαλύτερα βήματα από εσένα. Θα το έκανες αυτό αν αυτός ο κάποιος βρισκόταν σε χαμηλότερο επίπεδο από εσένα; Γιατί τότε να το κάνεις επειδή κινείται με το δικό του ρυθμό και τυχαίνει να πηγαίνει λίγο πιο γρήγορα; Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Μπορεί κάποιοι άλλοι να βρίσκονται πιο μπροστά από εσένα, αλλά κι εσύ βρίσκεσαι πιο μπροστά από κάποιους άλλους, καθώς επίσης πιο μπροστά κι από τον παλιό σου εαυτό. Αν σταματήσεις, δεν θα καταφέρεις με τίποτα να φτάσεις όσους προπορεύονται κι ακόμα χειρότερα θα βρεθούνε κι άλλοι που θα σε προσπεράσουν. Πήγαινε με το δικό σου ρυθμό για να μπορέσεις να ευχαριστηθείς τη νίκη.

  5. Διάβαζε για να μάθεις, όχι για τον βαθμό: Το διάβασμα είναι το βασικό χαρακτηριστικό του σχολείου. Δεν σου προσφέρει όμως τίποτα ουσιαστικό αν σκέφτεσαι βαθμοθηρικά. Να διαβάζεις για να μαθαίνεις, για να αποκτάς γνώσεις που μπορεί να σου φανούν χρήσιμες στην ενήλικη ή στη φοιτητική ζωή σου. Μην απαξιώνεις τα μαθήματα και το διάβασμα. Μπορεί να μην το καταλαβαίνεις όσο είναι μαθητής/τρια, καθώς το συνειδητοποιείς όταν παύεις πια να είσαι, αλλά στο σχολείο πράγματι μαθαίνεις πολλά πράγματα. Άλλα είναι χρήσιμα, άλλα όχι, άλλα αφορούν κάτι πρακτικό κι άλλα πάλι κάτι θεωρητικό. Όλα όμως είναι γνώσεις που τις έχεις αποκτήσει χάρη στο σχολείο. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεις το διάβασμα. Όχι σαν ένα μέσο που θα σου φέρει υψηλούς βαθμούς, αριστεία και σημαίες. Άλλωστε, ένας βαθμός δεν μπορεί να καθορίσει αν έχεις γνώσεις ή όχι, το σωστό διάβασμα όμως, αυτό που κάνεις με τη θέλησή σου μπορεί.

  6. ΖΗΣ' ΤΟ: Last but not least, που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι, απλά ζήσε την εμπειρία του σχολείου. Να τη ζεις με σεβασμό, εκτίμηση, ευγνωμοσύνη, αγάπη, θετικότητα και χαρούμενες στιγμές. Προσπάθησε να ζεις τη κάθε μέρα στο έπακρο, γιατί κάποια στιγμή θα πάψεις να είσαι μαθητής ή μαθήτρια και τότε θα συνειδητοποιήσεις πως αυτή την ιδιότητα δυστυχώς ή ευτυχώς την χάνεις ανεπιστρεπτί, όταν παραλαμβάνεις στα χέρια σου το απολυτήριό σου.

Αγάπα το σχολείο σου. Είναι το δεύτερο σπίτι σου!


Καλή σχολική χρονιά σε μαθητές/τριες, καθηγητές/τριες, δασκάλους/ες, γονείς και κηδεμόνες!


Δείτε επίσης:

 

Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ! Τα λέμε σε ένα επόμενο άρθρο*. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα! Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


*Νέο άρθρο ανεβαίνει κάθε Τετάρτη & Κυριακή στις 15:00 (GMT+3)!

18 views