Τα αγαπημένα του Φεβρουαρίου! #favourites

Γειά σου και πάλι φίλε/η μου!


Χρόνια μας πολλά! Δύο μήνες μαζί!


Σήμερα, όπως θα γίνεται κάθε μήνα από εδώ και πέρα, θα μοιραστώ μαζί σου τα αγαπημένα μου του Φεβρουαρίου. Αν σου φαίνεται καλή ιδέα πάμε να ξεκινήσουμε.

 

Ταινίες:


1. Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga


Αχ, αχ, αχ... Δεν μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει αυτή η ταινία για εμένα! Ίσως να γνωρίζεις ήδη την τεράστια αγάπη που έχω στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, ή ότι ονειρεύομαι μια μέρα να ανήκω έστω και ως το ταπεινότερο μέλος στην ομάδα της Eurovision. Αυτή η ταινία -αν και έχει αρκετά λάθη όσον αφορά τους κανονισμούς του διαγωνισμού (π.χ. η διαφορετική ενδυμασία on stage στον ημιτελικό και τον τελικό)- δεν παύει να μιλάει στην ψυχή μου! Αυτή η ταινία είναι η ιστορία των Fire Saga, μιας ανύπαρκτης μπάντας από την Ισλανδία, αποτελούμενη από τον ονειροπόλο Λαρς και την ταλαντούχα Ζίγκριτ. Στην ουσία είναι μια φανταστική αναπλήρωση της χαμένης Eurovision του 2020. Η ιστορία ξεκινά με τους Λαρς και Ζίγκριτ μικρούς να χορεύουν στο ρυθμό του Waterloo των Abba, τη βραδιά του μεγάλου τελικού της Eurovision, το 1975, τότε που η Σουηδία με τους Abba στέφθηκε νικήτρια. Σε αυτή τη σκηνή, στη θέση των δύο πρωταγωνιστών, μπορώ να τοποθετήσω και τον εαυτό μου, μιας και έχουν υπάρξει πολλές χρονιές που ως παιδί τις βραδιές των μεγάλων τελικών και όχι μόνο έχω χορέψει μπροστά από την τηλεόραση καμαρώνοντας την αποστολή που υποστήριζα. Για παράδειγμα, έχω χορέψει και έχω τραγουδήσει μαζί με την Καλομοίρα και τον Σάκη, έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό με την Loreen και την Conchita, κι έχω κολλήσει πάνω στην οθόνη θέλοντας να βρεθώ όσο πιο κοντά μπορούσα στον Mans. Κατά τη διάρκεια της ταινίας βλέπουμε την κωμικοτραγική πορεία που ακολουθούν οι Fire Saga για να φτάσουν στον τελικό της Eurovision, την ιδιόμορφη σχέση τους, ενώ η μαγεία του ίδιου του διαγωνισμού δεν απουσιάζει.


Σειρές:


1. Unorthodox


Μια σειρά που δεν μπόρεσα να σταματήσω! Η πρώτη σειρά που το ένα επεισόδιο ακολουθούσε το άλλο, χωρίς να πω "θα δω το επόμενο αύριο ή αργότερα". Στο Unorthodox υπάρχουν σκηνές που θα σε κάνουν να κλάψεις, να ανατριχιάσεις, να αγχωθείς, να χαμογελάσεις δειλά, αλλά σε καμία των περιπτώσεων δεν θα βρεις κάποια σκηνή που θα σε κάνει να γελάσεις. Η μοναδική σκηνή που θα σε κάνει να νιώσεις ανακούφιση και εξιλέωση είναι η τελευταία. Όταν την έβλεπα πρέπει να σου πω ότι ούτε μία αλλά ούτε δύο φορές , έκανα ασυναίσθητα τον σταυρό μου, νιώθοντας ευγνωμοσύνη που είμαι τυχερή και γεννήθηκα σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο από αυτόν που ζουν οι άνθρωποι στο Γουίλιαμσμπεργκ του Μπρούκλιν. Είναι φοβερό πως αυτό το "παράλληλο σύμπαν" υπάρχει στην πραγματικότητα και είναι πολύ τραγικό το κίνητρο που είχαν οι πρωτεργάτες αυτής της κοινότητας. Μετά από τον πόλεμο οι επιζήσαντες Εβραίοι ίδρυσαν μια δική τους κοινότητα βασισμένη στο μίσος τους για τους Γερμανούς, φοβισμένοι για το μέλλον και βαθιά πληγωμένοι από το χαμό των δικών τους ανθρώπων. Υπό αυτές τις συνθήκες ήταν επόμενο να δημιουργήσουν στο μυαλό τους μια διαφορετική Τορά και να υιοθετήσουν σκληρές πρακτικές απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς τους. Βλέποντας το Unorthodox, αυτό που εισπράττεις είναι ιστορικές γνώσεις, συνειδητοποίηση των παράπλευρων απωλειών του πολέμου και αναδιαμόρφωση της ίσως στερεοτυπικής και βασισμένης στο μίσος ή τον φόβο, κοσμοθεωρίας σου.


2. Bridgerton


Ναι ναι ξέρω ο Simon (Regé-Jean Page) είναι ένας από τους λόγους που το Bridgerton βρίσκεται στα αγαπημένα του μήνα! Αλλά δεν είναι ο μόνος λόγος! Βασικά, είμαι fan του Gossip Girl και το Bridgerton αποτελεί ένα πιστό αντίγραφο του πρώτου, αλλά σε έναν διαφορετικό αιώνα, δίνοντας έμφαση σε εντελώς διαφορετικά και παλιακά ίσως ζητήματα. Δεν είναι μια σειρά που θα σου προσφέρει κάποιου είδους γνώση ή θα σου δώσει δουλειά για το σπίτι, αλλά στο Bridgerton μπορείς να πάρεις έμπνευση από τα σκηνικά, τα κοστούμια, την εποχή, τη σκηνοθεσία και την μουσική. Ειδικά τη μουσική! Αν το δεις θα καταλάβεις γιατί τονίζω αυτό το κομμάτι της σειράς! Καλή απόλαυση...από όλες τις πλευρές!!




3. The Queen's Gambit


Λοιπόν, εμένα το σκάκι μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου δεν μου άρεσε και το θεωρούσα αρκετά βαρετή ασχολία. Τώρα και αφού έχω δει το The Queen's Gambit, όχι μόνο μου αρέσει, αλλά μελετάω κιόλας τεχνικές στο σκάκι. Η εν λόγω σειρά είναι από τη μία ένας τρόπος να επανεξετάσεις την προτίμησή σου στο σκάκι και να σε παροτρύνει να μάθεις να παίζεις καλά, αλλά από την άλλη είναι μια σειρά με πληθώρα κοινωνικών μηνυμάτων και νύξεων σε κοινωνικά προβλήματα και στερεότυπα της δεκαετίας του 1960. Η Beth Harmon (Anya Taylor-Joy) είναι μια γυναίκα πρότυπο, μια γκραν μαιτρ στο σκάκι που πολλοί άντρες θα ζήλευαν την τεχνική, το μυαλό και την ψυχραιμία της. Ακόμα κι αν στο τέλος δεν σου φαίνεται ελκυστική η ιδέα να μάθεις σκάκι, σίγουρα θα μείνεις με την αίσθηση πως "αν κάτι είναι το γραφτό σου, κάποια στιγμή θα γίνει." Όπως και να 'χει το The Queen's Gambit είναι μια σειρά που πρέπει οπωσδήποτε να δεις!


Μουσική:


1. Music from motion picture "Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga"


Δεν γινόταν όπως καταλαβαίνεις να μην γίνει ειδική αναφορά στη μουσική της ταινίας. Νούμερο ένα είναι το τραγούδι "Husavik" το οποίο για εμένα είναι ένα τραγούδι που αξίζει όλα τα 12αρια του κόσμου, ένα τραγούδι που αν πράγματι πήγαινε στη Eurovision θα είχε την απόλυτη υποστήριξή μου. Έχει σύγχρονη και ταυτόχρονα κλασική μουσική, στίχους στα αγγλικά, ώστε να τους καταλαβαίνουν όλοι, αλλά και στα ισλανδικά, δίνοντάς του έτσι μια ιδιαιτερότητα με

αποτέλεσμα να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα και κανένας να μην μπορεί να το μπερδέψει με κάποιο άλλο τραγούδι, καθώς επίσης αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό την χώρα προέλευσής του, χωρίς να αποτελεί

ένα δυτικοποιημένο προϊόν γεμάτο "αμερικανιές". Νούμερο δύο είναι το τραγούδι "Double Trouble", το οποίο θυμίζει απόλυτα Eurovision, κυρίως λόγω του ρυθμού του και των καινοτόμων-φουτουριστικών προτάσεων που κάνει όσον αφορά την σκηνική παρουσία. Να ξέρεις το έχω ringtone στο κινητό μου!

Και τέλος, νούμερο τρία είναι το τραγούδι "Song-Along" στο οποίο συμμετέχουν οι John Lundvik, Anna Odobescu, Bilal Hassani, Loreen, Jessy Matador, Alexander Rybak,

Jamala, Elina Nechayeva, Conchita Wurst και Netta, όλοι τους πρώην συμμετέχοντες, διαγωνιζόμενοι ή νικητές του διαγωνισμού. Επίσης, τραγουδούν οι Molly Sanden, η φωνή που ντουμπλάρει στο τραγούδι τη φωνή της Rachel McAdams, Will Ferrer, και άλλα μέλη του cast. Το τραγούδι αποτελεί ένα mash-up των τραγουδιών "Believe", "Ray of Light", "Waterloo", "Ne Partez pas Sans Moi"," I Gotta Feeling". Νομίζω καταλαβαίνεις γιατί αποτελεί αγαπημένο. Όλοι αυτοί οι αγαπημένοι καλλιτέχνες της Eurovision συγκεντρωμένοι σε ένα τραγούδι; Ό,τι καλύτερο!

 

Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις και τα δικά σου αγαπημένα, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ και θα τα ξαναπούμε την Κυριακή στις 15:00. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα!


Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


Πι.Ες. Αυτή τη φορά δεν ήταν πολλά τα αγαπημένα, αλλά τι να πεις... ο Φλεβάρης είναι κουτσουρεμένος από μόνος του!

23 views