Τα αγαπημένα του Μάη! #favourites

Γειά σου και πάλι φίλε/η μου!


Καλό μήνα σου εύχομαι και καλό καλοκαίρι!


Εμένα ο Ιούνιος με βρίσκει πίσω στη βάση μου, στην Αθήνα - επιτέλους - και με ένα πρόγραμμα διαβάσματος για την εξεταστική στο χέρι.


Ο Μάιος ήταν ένας πολύ όμορφος μήνας από πολλές απόψεις, μία από τις οποίες ήταν η άρση του lockdown και μερικές ακόμα είναι όλα όσα θα αναφέρω παρακάτω, για τα αγαπημένα αυτού του μήνα.

 

Μουσική:


1. Eurovision:


Νομίζω πως πια με έχεις μάθει. Χωρίς νερό ζω. Χωρίς Eurovision όχι! Συνειδητοποίησα πως τα τελευταία χρόνια - ακόμα και πέρυσι που έδινα Πανελλήνιες - κάθε Μάιο περνάω καλά. Δεν είναι τυχαίο το ξέρω. Στη Eurovision οφείλεται! Και φέτος, λοιπόν, πέρασα πολύ ωραία, το ευχαριστήθηκα άπειρα και επιτέλους νίκησε ένα τραγούδι που με έκανε να χοροπηδάω μόνη μου στο σαλόνι μπροστά από την τηλεόραση. Το "Zitti E Buoni" της Ιταλίας από την πρώτη στιγμή που το άκουσα το λάτρεψα, όμως επειδή αυτού του είδους τη μουσική την ακούω σπάνια, είχα διστάσει να του δώσει το 12αρι μου και να το υποστηρίξω εξαρχής. Μέχρι που το είδα πάνω στη σκηνή, μέχρι που κατάλαβα πως μου αρέσει πιο πολύ από όλα τα άλλα. Τότε είπα "ή Ιταλία ή τίποτα"! Η φετινή Eurovision με ικανοποίησε πάρα πολύ, γιατί όλες οι συμμετοχές ήταν δουλεμένες και προσεγμένες, τα ωραία τραγούδια ήταν τόσα πολλά που δύσκολα μπορούσε κανείς να επιλέξει και η διοργάνωση ήταν μια από τις καλύτερες της τελευταίας δεκαετίας. Κι αν μη τι άλλο, ήταν Eurovision μετά από δύο χρόνια απουσίας!


Ταινίες/Σειρές:


1. Έτερος Εγώ - Κάθαρσις:


Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του Σωτήρη Τσαφούλια και του "Έτερος Εγώ", άρα, όπως καταλαβαίνεις, δεν γινόταν να μην ανήκει αυτή η σειρά στα αγαπημένα μου. Άργησα αρκετά να τη δω, αλλά μόλις έβαλα το πρώτο επεισόδιο, μέσα σε ένα απόγευμα είδα κι όλα τα υπόλοιπα, κάτι που δεν είχα κάνει στην πρώτη σειρά. Το "Έτερος Εγώ - Κάθαρσις" είναι από τις λίγες περιπτώσεις που ο δεύτερος κύκλος δεν χάνει το ενδιαφέρον του, αλλά μάλιστα είναι ακόμα περισσότερο ενδιαφέρων από τον πρώτο. Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω γιατί μπορεί να ξεχαστώ και να κάνω spoiler. Το μόνο που μπορώ να σου πω κι αυτό για να σε πείσω πως πρέπει οπωσδήποτε να την δεις, είναι πως πρέπει να προετοιμαστείς για ένα εντελώς αναπάντεχο τέλος. Κι όχι δεν υπερβάλω. Δεν πρόκειται να καταλάβεις το τέλος πριν το δεις.


2. Happy Death Day (Γενέθλια Θανάτου):


Την ταινία αυτή την είδα πολύ πρόσφατα και ήταν τόσο καλή που μόλις τελείωσε έβαλα να δω αμέσως το sequel της το "Happy Death Day 2U". Και οι δύο ταινίες περιέχουν τρόμο, δράμα, ρομάντζο, κωμωδία και φαντασία. Είναι μια σειρά ταινιών που καλύπτει όλα τα γούστα. Σου εγγυώμαι πως παρακολουθώντας την θα τρομάξεις, θα γελάσεις, θα απορήσεις, θα αγωνιάς και θα κλάψεις. Είναι κατάλληλη για όλες εκείνες τις φορές που θέλεις να βάλεις μια ταινία αλλά δεν μπορείς να αποφασίσεις τι είδος θέλεις να δεις ή όταν με την παρέα σου τσακώνεστε γιατί ο ένας θέλει θρίλερ κι ο άλλος κωμωδία. Μην αγχώνεσαι με το "Happy Death Day" είσαι πάντα καλυμμένος/η.


3. The Gone Girl (Το κορίτσι που εξαφανίστηκε):


Πάνε πολλά χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε η συγκεκριμένη ταινία, αλλά εγώ είχα την τύχη να την δω τον προηγούμενο μήνα. Δεν θα σου πω πολλά γιατί δεν χρειάζονται. Είναι μια ταινία που αφορά το πιο τέλεια οργανωμένο έγκλημα εκδίκησης. Στην αρχή ίσως να μπερδευτείς λιγάκι αλλά ο σκηνοθέτης έχει φροντίσει να στα εξηγήσει όλα με τον πιο όμορφο τρόπο. Επίσης, μην βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα, γιατί θα εκπλαγείς. Μόλις την δεις θέλω να μου στείλεις ένα μήνυμα και να μου πεις τι έκανες μόλις συνειδητοποίησες τι συμβαίνει και εν τέλει ποια πλευρά υποστηρίζεις.


4. Fahrenheit 451 (1966):

Το "Fahrenheit 451" το είδα στο πλαίσιο μιας εργασίας για τη σχολή μου. Καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας όμως δεν σκεφτόμουν καν ότι πρέπει να γράψω εργασία γι' αυτή. Το μυαλό μου ήταν απασχολημένο στο να επεξεργάζεται όλα όσα συνέβαιναν. Μια ταινία του 1966 αλλά τόσο επίκαιρη σε αρκετά σημεία. Μια ταινία που το 1966 αποτελούσε πρωτοπορία και ίσως για εκείνη την εποχή να ανήκε στην κατηγορία "φαντασίας", αλλά σήμερα αποτελεί περισσότερο ένα καμπανάκι αφύπνισης και υπογραμμίζει όλα τα φαύλα της κοινωνίας μας. Την προτείνω με κλειστά μάτια και μάλιστα σε προτρέπω να δίνεις σημασία σε όλες τις λεπτομέρειες, διότι έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Κι αν δεν σου αρέσουν οι παλιές ταινίες, μπορείς να δεις τη νέα εκδοχή της, του 2018, όμως δεν μπορώ να γνωρίζω αν είναι το ίδιο καλή, μιας και δεν την έχω δει.


Διάφορα:


1. Sleep Cycle App:


Έχω αναφερθεί και σε προηγούμενα άρθρα για το πρόβλημά μου με τις αϋπνίες. Εφ' όσον λοιπόν υποφέρω από αυτό το πρόβλημα, αναζητώ διαρκώς πράγματα και λύσεις που μπορούν να με βοηθήσουν. Ένα από αυτά είναι και η εφαρμογή "Sleep Cycle" με την οποία μπορείς να ελέγχεις τον ύπνο σου, ώστε να βλέπεις πόσο ποιοτικά και σε τι βαθμό κοιμάσαι, ή ακόμα και ποια ώρα ο οργανισμός σου βρισκόταν σε βαθύ ύπνο. Μπορείς ακόμα να ακολουθήσεις το πρόγραμμα της εύκολης αφύπνισης, με το οποίο προγραμματίζεις πότε θέλεις να ξυπνήσεις και η εφαρμογή παρακολουθεί τον ύπνο σου ώστε να σου εμφανίσει το πρωί τα στατιστικά και μισή ώρα πριν την ώρα που έχεις επιλέξει παίζει ειδική μουσική, ώστε όταν χτυπήσει το ξυπνητήρι να μπορέσεις να σηκωθείς εύκολα. Ειδοποίηση αφύπνισης μπορείς να βάλεις και από την εφαρμογή, αλλά και από το κινητό σου.

 

Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ! Τα λέμε σε ένα επόμενο άρθρο*. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα! Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


*Νέο άρθρο ανεβαίνει κάθε Τετάρτη & Κυριακή στις 15:00 (GMT+3)!

16 views