Τα αγαπημένα του Δεκεμβρίου #favourites

- Καλό μήνα και καλή χρονιά! -



Η χρονιά μπορεί να άλλαξε, αλλά κάποια πράγματα μένουν ίδια. Εννοείται, το πρώτο άρθρο της χρονιάς και του μήνα θα είναι τα αγαπημένα! Το πρώτο επίσημο άρθρο, μιας και προχθές ανέβηκε το άρθρο για τα πρώτα γενέθλια του Skepsis by Athanasia! Αν δεν το έχεις διαβάσει, θα με χαροποιούσε ιδιαίτερα να του δώσεις μια ευκαιρία. Στα αγαπημένα τώρα...


#1: Hair The Musical


Αυτή την παράσταση, αυτό το musical ήθελα τόσο πολύ να το δω από το 2018 που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Την πρώτη χρονιά δεν το πρόλαβα, τη δεύτερη πάλι δεν το πρόλαβα, την τρίτη δεν ανέβηκε ποτέ λόγω του δεύτερου lockdown, την τέταρτη λοιπόν, τα κατάφερα. Τα λόγια είναι περιττά. Όσα και να πω εγώ, αν δεν το παρακολουθήσεις, δεν θα καταφέρεις να καταλάβεις όλα όσα θα αναφέρω. Όλοι οι ηθοποιοί άκρως ταλαντούχοι. Ηθοποιοί που συνάμα είναι και χορευτές και τραγουδιστές. Καλλιτέχνες με τα όλα τους, τι να λέμε τώρα. Το σενάριο συγκινητικό με πολλές δόσεις χιούμορ που σε αφυπνίζει και σου δίνει τροφή για σκέψη. Τα σκηνικά υπέροχα με δουλεμένη την κάθε λεπτομέρεια. Η μουσική από αυτές που σου κολλάνε στο μυαλό και θέλεις φεύγοντας από το θέατρο να την αναζητήσεις στο YouTube. Όσο για το θέατρο... φιλόξενο και πολύ προσεκτικό σχετικά με τα μέτρα για τον κορωνοϊό.


#2: Πρώτη φορά πατινάζ


Μια από τις πιο ωραίες εμπειρίες του τελευταίου μήνα του 2021 ήταν η πρώτη φορά που πάτησα πάνω σε πάγο. Από πολύ μικρή ηλικία παρακολουθούσα στην ΕΡΤ1 τις εκδηλώσεις καλλιτεχνικού πατινάζ που ενίοτε μετέδιδε με τον χαρακτηριστικό σχολιασμό του Κωστάλα. Δεν φανταζόμουν ποτέ να κάνω σάλτσοου, διπλό τόλουπ στον αέρα και άξελ, αλλά πάντα επιθυμούσα να κάνω απλό πατινάζ και γιατί όχι να κάνω και κάποια μαθήματα καλλιτεχνικού. Το πρώτο σκέλος της επιθυμίας πραγματοποιήθηκε, το δεύτερο όχι ακόμα, αλλά έπειτα από αυτή την εμπειρία το θέλω ακόμα περισσότερο. Δεν ήταν τόσο εύκολο όσο φανταζόμουν, αλλά το γεγονός αυτό δεν έκλεψε καθόλου από τη μαγεία, το γέλιο και τις όμορφες αναμνήσεις που μου άφησε αυτή η εμπειρία. Φυσικά, τα πρώτα μου βήματα επί πάγω φιλοξένησε το παγοδρόμιο του ΚΠΙΣΝ.


#4: Τρίτη δόση εμβολίου


Αυτά έγραψα στο instagram την ημέρα που έκανα την 3η δόση.

"Και ναι παιδιά... άλλαξε η δομή του DNA μου, έτσι τόσο απλά, μιας και τόσο απλά αλλάζει, έβγαλα ουρά, κουνιστή και φουντωτή μάλιστα, τύφλα να έχουν οι αλεπούδες, έχω έναν ολόδικό μου δορυφόρο να με ελέγχει από το τσιπάκι μου, για να μην σας πω πόσο σήμα καμπάνα έχω όπου κι αν πάω με τη νέα υπερσύγχρονη τεχνολογία του 5G που απέκτησε υλική υπόσταση και μπορεί να εισέρχεται μέσα στους ανθρώπους. Φυσικά, δεν πρέπει να παραλείψω να αναφέρω πως άλλαξε το θρήσκευμά μου, έτσι, χωρίς τη θέλησή μου. Κάτι αντιχριστιανικό μπήκε μέσα μου .Έκανα τσεκ σε όλες τις μπανανοφιλοσοφίες που έχουν αναφερθεί τον τελευταίο ένα χρόνο; Σαφώς και τίποτα από τα παραπάνω δεν συνέβη ούτε πρόκειται να συμβεί. Και ξέρεις πώς το γνωρίζω αυτό; Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους εμπιστεύομαι, όπως τους εμπιστευόμουν πάντα. Από όταν ήμουν παιδί και μου έδιναν γλειφιτζούρια. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαβάσει πολύ στη ζωή τους. Πάρα πολύ. Και το έκαναν αυτό πολύ πριν εμφανιστεί ο κόβιντ. Σε αυτούς οφείλω το ότι δεν έχω νοσήσει από ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, φυματίωση, ηπατίτιδα Α ή Β, πολιομυελίτιδα, διφθερίτιδα, κοκίτη, μηνιγγίτιδα. Σε αυτούς οφείλω το γεγονός πως είμαι, όσο περνάει από το χέρι μου, θωρακισμένη απέναντι στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Σε αυτούς οφείλω την "μακριά και αγαπημένοι" σχέση που έχω πλέον με τον κόβιντ. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία σχέση με τους πολιτικούς. Η εμπιστοσύνη που αποπνέουν δεν είναι αλληλένδετη και ταυτόσημη με την εμπιστοσύνη που αποπνέουν -ή δεν αποπνέουν- οι πολιτικοί. Άλλο η Πολιτική, άλλο η Επιστήμη. Είναι δύο παράλληλες ευθείες που δεν τέμνονται. Ξέρεις πώς ονομάζονται αυτοί οι άνθρωποι; Γιατροί. Νοσηλευτές. Επιστήμονες. Και τους εμπιστεύομαι. Γιατί μου έχουν αποδείξει πως είναι δίπλα μας και πως δεν κερδίζουν τίποτα αυτοί αν χαθούμε εμείς. Αν αμφιβάλλεις, κάνε μια βόλτα από τα νοσοκομεία και τα χειρουργεία να δεις πως ξεσκίζονται -μετά συγχωρήσεως- για πάρτη μας. Τους εμπιστεύομαι, τους ευχαριστώ και τους βγάζω το καπέλο!"


Αυτά ήταν τα αγαπημένα του Δεκεμβρίου, λίγα και καλά!

 

Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ! Τα λέμε σε ένα επόμενο άρθρο*. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα! Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


*Νέο άρθρο ανεβαίνει κάθε Τετάρτη & Κυριακή στις 15:00 (GMT+3)!

21 views