Ο Ασκός του Αιόλου άνοιξε ΤΩΡΑ! #metoo

Γιατί τόσες γυναίκες μίλησαν τώρα;

Γιατί το #metoo συναντάται παντού το τελευταίο διάστημα;

Γιατί οι γυναίκες είμαστε αναγκασμένες να φοβόμαστε;

Γιατί η αστυνομία, η δικαιοσύνη και η κοινωνία κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά τους;

Γιατί δεν ξέρουμε τι σημαίνει πραγματικά "σεξουαλική παρενόχληση";

Γιατί εμείς οι ίδιες ως θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης/κακοποίησης εθελοτυφλούμε;


Σύμφωνα με τον ορισμό από το νόμο, «σεξουαλική παρενόχληση είναι οποιαδήποτε ανεπιθύμητη λεκτική, μη λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που αποσκοπεί ή έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος (άρθρο 2 περ. δ του ν. 3896/2010).

Πηγή: Actionaid Blog,2019, https://www.actionaid.gr/blog/archive/2019/sexoualiki-parenohlisi-poia-einai-ta-oria/


Οι περισσότερες γυναίκες -αν όχι όλες, δεν μ' αρέσει να γενικεύω τις καταστάσεις- έχουμε δεχτεί έστω μια φορά στη ζωή μας κάποιας μορφής σεξουαλική παρενόχληση.


Στο σημείο αυτό, για να μην παρεξηγηθώ, σαφώς και οι άντρες δέχονται σεξουαλική παρενόχληση, τόσο από γυναίκες, όσο και από άντρες, αντικειμενικά όμως και στατιστικά αποδεδειγμένα, οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία θυμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης.


Κι αν θέλεις αποδείξεις και ονόματα...


Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Πόρων Σεξουαλικής Βίας (National Sexual Violence Resource Center - NSVRC), σχεδόν 1 στις 5 γυναίκες (18.3%) και 1 στους 71 άντρες (1.4%) στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βιαστεί κάποια στιγμή στη ζωή τους. Επίσης, το 13% των γυναικών και το 6% των αντρών έχουν βιώσει σεξουαλικό εξαναγκασμό (π.χ. ανεπιθύμητη διείσδυση έπειτα από αφύσικη πίεση), κι άλλα πολλά στατιστικά που έχει σημασία να τα τσεκάρεις.


Και ναι λοιπόν οι περισσότερες από εμάς έχουμε βιώσει σεξουαλική παρενόχληση, αφού οι περισσότερες από εμάς έχουμε δεχτεί αδιάκριτα βλέμματα, σφυρίγματα στο δρόμο από περαστικούς, λιγούρηδες (στερημένους θα έλεγε η φίλη μου η Όλγα), κολλημένους στα τζάμια, με στραμμένη την προσοχή τους πάνω μας λες και δεν έχουν ξαναδεί γυναίκα, ή μάλλον δεν έχουν ξαναδεί ανθρώπινο σώμα, φράσεις του τύπου "Τί είσαι εσύ μάνα μου;" κι άλλα τέτοια "κόσμια", "ισότιμα" και "πολιτισμένα", χειρονομίες και κινήσεις που θυμίζουν τηλεοπτικό περιεχόμενο ακατάλληλο για κάτω των 18.


Έχουμε βιώσει σεξουαλική παρενόχληση, γιατί όταν μπαίνουμε στα ΜΜΜ ή περιμένουμε σε κάποια ουρά, είμαστε υποχρεωμένες να κολλήσουμε σε μια γωνία, ώστε τα χέρια (κουλά πες το μην ντρέπεσαι, όλες έτσι τα λέμε) κάποιου ξελιγωμένου και απαίδευτου άντρα να μην παραβιάσουν τον προσωπικό μας χώρο.


Έχουμε παρενοχληθεί σεξουαλικά, γιατί όταν κυκλοφορούμε το βράδυ έξω μόνες μας, πρέπει είτε να συνοδευόμαστε από κάποιον άλλον γένους αρσενικού, είτε να είμαστε οπλισμένες, είτε πολύ απλά να μένουμε κλεισμένες μέσα στα σπίτια μας.


Κι εδώ ένας φαλλοκράτης και στενόμυαλος άντρας θα έλεγε:

"Να μην φοράτε κοντές φούστες και στενά μπλουζάκια για να μην χρειάζεται να φοβάστε."


Δεν ξέραμε "αγαπητοί" αρσενικοί ελεγκτές ενδυμασίας ότι ζούμε στο 1900 και υπάρχει κώδικας ενδυμασίας για μια γυναίκα ΜΟΝΟ, διότι οι άντρες και ημίγυμνοι να βγουν έξω, γυμνόστηθοι, επειδή "έχει ζέστη τί να κάνω να βάλω μπλούζα;", ούτε πρόκειται να τους σχολιάσει κάποιος, ούτε να τους προσδώσει "χαριτωμένα" κοσμητικά επίθετα τύπου "πουτ@@α", "τσ@@λα", "του δρόμου", "πατέρα δεν έχει να τη μαζέψει;", "ψάχνεται το κοριτσάκι", "ανοίξαμε και σας περιμένουμε", ούτε φυσικά θα κινδυνεύουν να χάσουν την αξιοπρέπειά τους, να νιώσουν ανήμποροι, να ΒΙΑΣΤΟΥΝ σωματικά και ψυχικά.


Από πότε στα δικαστήρια το επιχείρημα της "προκλητικής ενδυμασίας" από τη μεριά του θύματος προσμετράται ως ελαφρυντικό υπέρ του θύτη;


Πότε η κοινωνία μας επέστρεψε στο Μεσαίωνα; Πότε η κοινωνία μας έχασε τον φεμινισμό της και τον αληθινό ανδρισμό που σέβεται τα παντελόνια που φορά; Πότε; Εν μία νυκτί;


Ψάχνω όμως κι εγώ να βρω απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κι από την άλλη πετυχαίνω σε δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού καναλιού πανελλήνιας εμβέλειας, με γενικό χρώμα το μπλε και όνομα που θυμίζει αγγλικό μυρμηγκάκι, τη δήλωση γνωστού, φτασμένου και κατά τα άλλα οικονομικά ευκατάστατου δικηγόρου υπεράσπισης, σχετικά με το γεγονός της παραγραφής των κακουργημάτων και τη δική του προσωπική διαπίστωση πως το θύμα δεν έχει δικαίωμα να κατηγορεί μετά από χρόνια τον θύτη, καθώς "αν έχουμε κάποιες πράξεις οι οποίες έχουν γίνει 20 χρόνια πίσω το πώς δύο άνθρωποι ερμηνεύουν την ίδια πραγματικότητα είναι κάτι το οποίο έχει πάρα πολλούς ψυχολογικούς παρονομαστές...και δεν φοράμε μπούργκα στην Ελλάδα...Καταγγελίες που γίνονται για πράξεις που ξεπερνούν την εικοσαετία αποστερούν από τα φερόμενα θύματα και τον φερόμενο δράστη τα δικαιώματά τους...Η οποιαδήποτε καταγγελία θα είναι ισχυρότερη όταν έρχεται εντός του χρόνου παραγραφής των αδικημάτων... Εάν κάποια γυναίκα τον είχε βρει, τον είχε συναντήσει (τον δράστη...το θύμα να βρει τον δράστη) και του είχε πει ότι αυτό που έκανες με πλήγωσε, αυτή η εκτονωτική διάθεση στη μεταξύ τους επαφή θα είχε λύσει και όλο το θέμα. Δεν μπορώ να δώσω κάποια άλλη εξήγηση. Αγαπώ τις γυναίκες, αγαπώ όλους τους ανθρώπους, αλλά γενικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα του σήμερα, εμφανίζεται όλο αυτό το κίνημα που μας πάει πίσω σε πράξεις τον 20 ετών, όταν θα μπορούσαν να είχαν καταγγελθεί και να είχαν πάει στην ποινική διαδικασία."


Κι εγώ αγαπητέ μελλοντικέ συνάδελφε, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται ένας μορφωμένος άνθρωπος, με πτυχία, με έναν όρκο να τιμά και να σέβεται τη Δικαιοσύνη, το Νόμο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, να λέει πως αν ένα αδίκημα έχει παραγραφεί από τις δικαστικές αίθουσες, τότε δεν έχει καμία υπόσταση η καταγγελία του θύματος, λες και το συμβάν που έγινε εις βάρος του έχει παραγραφεί και από το μυαλό του, ή να υπονοεί εμμέσως πλην σαφώς ότι αφού στην Ελλάδα οι γυναίκες φοράνε ό,τι θέλουν και όχι μπούργκες, τότε κάθε άντρας έχει το δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει. Άλλωστε, έναν βιασμό και μια σεξουαλική παρενόχληση μπορούν να τα λύσουν το θύμα και ο θύτης από κοινού μέσα από το διάλογο, σύμφωνα με τα λεγόμενά σας. Και βέβαια, εσείς θεωρείτε πως είναι πολύ εύκολο έπειτα από κάτι τόσο τραγικό κι έπειτα από το σοκ που ζει το θύμα, να πάει απευθείας στην αστυνομία και να προβεί σε καταγγελία.


Πως φαίνεται ότι είστε άντρας! Και μάλιστα από αυτούς που παλεύουν να αποδείξουν τα υψηλά τους ποσοστά τεστοστερόνης!


Όλοι όσοι ισχυρίζονται πως μόνο η καταγγελία στην αστυνομία θα δικαιώσει μια γυναίκα που έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, πρώτον, μάλλον ζουν σε άλλη χώρα - ίσως και κόσμο - και δεν έχουν καταλάβει τι εστί ΕΛ.ΑΣ, δεύτερον πιστεύουν ότι ακόμα κι αν γίνει η καταγγελία, ακόμα κι αν κατηγορηθεί ο δράστης, η γυναίκα στην κλειστή ελληνική κοινωνία θα παραμείνει η δακτυλοδεικτούμενη κι αυτή που προκάλεσε, και τρίτον αδυνατούν να καταλάβουν πως το θύμα κουβαλάει μέσα του έναν φόβο και μια ντροπή που καμία ποινή και καμία καταγγελία δεν μπορεί να τα πάρει για να ελαφρύνει τη ψυχή του.


Ξέρεις πόσες γυναίκες έχουν πάει στην αστυνομία κλαίγοντας και ζητώντας βοήθεια, αμέσως μετά από το συμβάν, με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία πάνω στο κορμί τους και με όσο θάρρος τους έχει απομείνει, προσπαθούν να υψώσουν το ανάστημά τους και να διεκδικήσουν το δίκιο τους;


Και πόσες από αυτές έχουν χαρακτηριστεί από αστυνομικούς και αξιωματικούς υπηρεσίας ως υπερβολικές, πόσες έχουν ακούσει γέλια από ένστολους άντρες με την εξουσία και την τεστοστερόνη τους να τρέχει από τα μπατζάκια των παντελονιών τους που υποτίθεται τα τιμάνε, πόσες βγήκαν από το αστυνομικό τμήμα το ίδιο ανήμπορες με τη στιγμή που μπήκαν, ατιμασμένες και βιασμένες ψυχολογικά γι' άλλη μια φορά από μερίδα αντρών;


Είναι πολλές αυτές οι γυναίκες και είναι πολλές οι φορές που έχουμε υποστεί ως γυναικείος πληθυσμός, πράξεις που μειώνουν την ανθρώπινη υπόστασή μας. Είναι πάρα πολλές γι΄ αυτό μιλάμε ΤΩΡΑ. Γιατί κουραστήκαμε και βαρεθήκαμε να φοβόμαστε, να κατηγορούμε τον εαυτό μας, να υποβιβάζουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης, να αφήνουμε κι άλλα περιθώρια στον φαλλοκρατικό πληθυσμό να μας πατάει ακόμα περισσότερο.


Η αγαπημένη μου και το πρότυπό μου, Ruth Bader Ginsburg, είχε πει περήφανα μέσα στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής:


"Αυτό που ζητάμε από τους άντρες μας είναι να πάρουν τα πόδια τους από το λαιμό μας."


Αυτό ζητάμε κι εμείς σήμερα!


Την αρχή, την περήφανη αρχή, αυτή που περιλαμβάνει ονόματα και καταστάσεις, μια αρχή βασισμένη στην αλήθεια, μια αρχή καταγγελτική, έκανε στην Ελλάδα η Σοφία Μπεκατώρου. Άφησε χρόνια να περάσουν, κατηγόρησε τον εαυτό της, υποβίβασε τη σοβαρότητα, αλλά όταν εκείνη ένιωσε σίγουρη και ασφαλής, έσπασε τη σιωπή της και με θάρρος διεκδίκησε όλα όσα κάποιος άντρας της έκλεψε.


Αυτός ο θύτης έχει διαπράξει ένα έγκλημα κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο ο κόσμος κι αν το ξεχάσει, το έγκλημα θα παραμείνει έγκλημα και η Δικαιοσύνη έχει υποχρέωση να μείνει με το μέρος του θύματος, έχει υποχρέωση να υποστηρίξει αμερόληπτα τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας γυναίκας που κάποια στιγμή στη ζωή της ένιωσε ανήμπορη και κατώτερη εξαιτίας ενός άντρα.


Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως η αιτία ενός βιασμού και κατ' επέκταση της οποιασδήποτε σεξουαλικής παρενόχλησης είναι ο ίδιος ο βιαστής. Κανένα ρούχο, κανένα θύμα και καμία συνθήκη δεν προκαλούν έναν βιασμό!


Έφτασε ο κόμπος στο χτένι.


Ο Ασκός του Αιόλου άνοιξε.


Και άνοιξε ΤΩΡΑ.


Γιατί δεν πάει άλλο.


Γιατί ήρθε ο καιρός να καταλάβουν όλοι πως κεκαλυμμένες πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα.


Έφτασε αυτή η ημέρα που όλες οι γυναίκες μαζί θα πιαστούμε χέρι χέρι και θα σταθούμε απέναντι σε όλους αυτούς τους ξελιγωμένους, στερημένους, απαίδευτους και απολίτιστους άντρες και θα φωνάξουμε δυνατά να ακουστεί παντού:


#METOO


Κι εγώ, λοιπόν, έχω δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση από γνωστούς και αγνώστους, δεν το κατήγγειλα όμως ποτέ ούτε στην αστυνομία ούτε σε κάποιον δικό μου, γιατί θεώρησα πως ήταν η ιδέα μου.


Ακόμα κι αν δεν ήταν βιασμός, τα βλέμματα, τα σχόλια, τα σφυρίγματα, οι χειρονομίες, ο φόβος που μου δημιουργείται όταν περπατάω μόνη μου στο δρόμο, βάσει νόμου χαρακτηρίζονται ως σεξουαλική παρενόχληση.


Ξέρεις πότε το συνειδητοποίησα ότι έχω υπάρξει και εγώ θύμα;


Πριν λίγο καιρό, όταν έψαξα ποιες πράξεις συγκαταλέγονται στην κατηγορία σεξουαλική παρενόχληση.


Δεν μπορούσα να το πιστέψω κι ακόμα δεν μπορώ, όμως αυτή είναι η αλήθεια και πρωτίστως εμείς οι ίδιες οι γυναίκες οφείλουμε να δράσουμε!


Μην δίνεις το δικαίωμα σε κανέναν άντρα να σε βγάζει τρελή και να σε αποδυναμώνει!


Σοφία, Ζέτα, Κατερίνα, Αγγελική και όλες όσες έχετε μιλήσει ανοιχτά σας ευχαριστούμε!

--------------------------------


Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ και θα τα ξαναπούμε την Τετάρτη στις 15:00. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα!


Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


Πι.Ες. Αν έχεις δεχτεί σεξουαλική βία ή αν δέχεσαι συστηματικά σεξουαλική παρενόχληση, επικοινώνησε με τη Γραμμή SOS 15900 . Πάντα να θυμάσαι πως ό,τι κι αν περνάς να το μοιράζεσαι με κάποιον που εμπιστεύεσαι.

31 views