"Ουδέν κακόν αμιγές καλού" : Όλες οι φορές που βίωσα αυτή τη φράση. #GreekWisdom

Πιστεύω βαθιά πως οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μέσα τους αστείρευτη σοφία και την ικανότητα να αντιλαμβάνονται το πότε, πόσο, πως και σε ποιον ή τι έπρεπε να τη διοχετεύουν. Μία από τις πολλές φορές που επιβεβαιώνομαι σχετικά με αυτό, είναι και η παρούσα.


Αν έχεις διαβάσει κάποια κείμενά μου στο παρελθόν ίσως και να γνωρίζεις πως για εμένα η φράση "Όλα για κάποιον λόγο γίνονται" είναι το moto μου στη ζωή και στην καθημερινότητα. Όταν συμβαίνει κάτι θλιβερό ή άσχημο, όταν αγχώνομαι υπερβολικά ή όταν απογοητεύομαι, η φράση αυτή μου δίνει τεράστια δύναμη. Το σύγχρονο "όλα για κάποιον λόγο γίνονται" έρχεται σε απίστευτη και απόλυτη αρμονία με το αρχαίο ελληνικό "ουδέν κακόν αμιγές καλού", το οποίο στη νέα ελληνική μεταφράζεται ως "κανένα κακό δεν έρχεται χωρίς να φέρει κι ένα καλό".


Η φράση αυτή είναι μια αρχαία ελληνική παροιμία κι όμως ακράδαντα πιστεύω πως βρίσκει τέλειο αντίκρισμα στο σήμερα και στην κοινωνία του 21ου αιώνα. Γι' αυτό αποφάσισα αντί να προσεγγίσω το εν λόγω απόφθεγμα φιλοσοφικά, να το προσεγγίσω πιο προσωπικά κάνοντας άμεσες αναφορές σε όλες τις φορές που στη ζωή μου η σοφία των αρχαίων Ελλήνων φάνηκε σπουδαία και χρήσιμη. Ίσως και εσύ να ταυτιστείς με κάποιες από αυτές ή να σου έρθουν στο μυαλό κάποιες άλλες αντίστοιχες.


1. Πανελλήνιες:


Θα είμαι συνοπτική γιατί έχω αναφερθεί πολλές φορές στην εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες. Εγώ ήθελα Νομική από 8 ετών. Κάτι η πίεση, κάτι τα εξαντλητικά ωράρια, κάτι κάποιες αναποδιές, κάτι το υπερβολικό άγχος και κάτι το πρώτο κύμα της πανδημίας μαζί με το πρώτο και πιο σκληρό ψυχολογικά lockdown, με έκαναν να χάσω την πίστη στον εαυτό μου και αυτομάτως να κάνω πίσω τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι μαθητές έκαναν μπροστά. Επέλεξα να μην παλέψω άλλο για αυτό που ήθελα. Όχι με τον τρόπο που όλο το εκπαιδευτικό σύστημα και η κοινωνία με τον τρόπο τους μου επέβαλαν. Έτσι, είπα θα κάνω πίσω, θα προσπαθήσω όσο περισσότερο μπορώ για ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα, θα δώσω μια ευκαιρία σε μια άλλη σχολή και η ζωή, ο Θεός θα μου τα φέρει έτσι που ίσως και να σπουδάσω στο μέλλον κάποια στιγμή Νομική. Ίσως πάλι και όχι. Από το "κακό" αυτό που μου συνέβη, μπορώ τώρα να δηλώσω ευτυχισμένη με αυτή την επιλογή μου, γιατί σπουδάζω κάτι που μου αρέσει και με αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό. Δεν είναι αυτό που ονειρευόμουν από πάντα, δεν είναι αυτό που μέχρι στιγμής με έχει κάνει να το έχω πρώτη επιλογή, χωρίς να σκέφτομαι το όνειρό μου να ανήκω στις υπηρεσίες της Δικαιοσύνης, αλλά είναι κάτι που άνοιξε τους ορίζοντές μου σε νέα όνειρα, νέους στόχους, νέα πάθη και νέες προοπτικές που ανυπομονώ να έρθουν στη ζωή μου. Ίσως να έπρεπε να είχαν γίνει έτσι τα πράγματα. Ίσως ο Θεός να έβλεπε ότι κατευθυνόμουν σε μια λάθος πόρτα και γι' αυτό μου την κλείδωσε, ανοίγοντάς μου μια άλλη. Ίσως πάλι κι όχι. Όπως και να έχει, αφού ήδη ονειρεύομαι και βάζω στόχους γι΄ αυτό που σπουδάζω, πόσο κακό μπορεί να είναι; Πόσο λάθος μπορεί να είναι να αποκτά ο άνθρωπος νέες εμπειρίες και να μαθαίνει νέους δρόμους που αν τα πράγματα είχαν έρθει αλλιώς δε θα μάθαινε ποτέ;


2. Bullying:


Αυτό που κατάλαβα και αντιλήφθηκα μέσα στα 12 χρόνια που βρισκόμουν στην εκπαίδευση ως μαθήτρια, είναι πως όλα τα παιδιά λίγο ή πολύ, με σκληρό ή όχι τρόπο, δέχονται κάποιου είδους σχολικό εκφοβισμό. Πολλοί/ες είναι όμως αυτοί/ές που δεν βρίσκουν τίποτα θετικό από την "εμπειρία" αυτή. Δεν έχουν κι άδικο. Κι εγώ προσωπικά θα προτιμούσα να μην είχα δεχτεί ποτέ στη ζωή μου bullying αλλά όποτε κάνω τέτοιου είδους σκέψεις καταλήγω στο συμπέρασμα πως αν δεν είχε συμβεί αυτό δε θα ήμουν ο ίδιος άνθρωπος, δεν θα είχα τις ίδιες αξίες ούτε τις ίδιες ευαισθησίες. Δεν θα ήμουν τόσο δυνατή όσο είμαι τώρα. Θέλοντας και μη τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού βγαίνουν από όλο αυτό πιο σκληρά και δυνατά, αλλά με έναν τρόπο που τους επιτρέπει να κρατούν τις ευαισθησίες τους. Εγώ είμαι απολύτως χαρούμενη που από μια τόσο δύσκολη φάση και πολλές άσχημες αναμνήσεις, μπορώ να είμαι σίγουρη πως δεν θα ασκήσω εγώ ποτέ bullying, πως θα αντιδράσω αν δω να συμβαίνει κάτι τέτοιο, πως θα επιλέγω πάντα την αποδοχή της διαφορετικότητας και θα παραμένω πάντα ευαισθητοποιημένη σε ό,τι αφορά σχολείο και βία. Για εμένα αυτό είναι πολλά καλά γεννημένα από ένα μεγάλο κακό!


3. Ο θάνατος του μπαμπά μου:


Κι όμως είναι ένα συμβάν στη ζωή μου που όσο κι αν με πληγώνει, όσο κι αν αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου αν ο μπαμπάς μου ήταν εδώ, δεν παύω να αναγνωρίζω όλα τα καλά που μου προσέφερε. Πρώτον, η απουσία του ανάγκασε με κάποιον τρόπο τη μαμά μου να αναλάβει κι έναν δεύτερο ρόλο και μαζί με αυτόν κι όλα όσα του "άρμοζαν" ή του "ανήκαν". Έτσι, μεγάλωσα έχοντας ως πρότυπο μια γυναίκα που μπορεί να τα κάνει όλα, χωρίς να υπακούει σε στερεότυπα για αντρικές και γυναικείες δουλειές. Δεν μπορώ να φανταστώ να υπάρχω χωρίς να έχω βιώσει σε αυτόν τον βαθμό τις εικόνες αυτού του προτύπου. Για εμένα αυτό είναι αρκετό. Όσο κι αν μου λείπει η πατρική φιγούρα, δε θα άλλαζα με τίποτα την παρούσα τάξη πραγμάτων. Άλλωστε, πάνε πολλά χρόνια. Η ζωή μου θα ήταν εντελώς διαφορετική και δεν ξέρω αν θα το ήθελα αυτό.

Είναι σίγουρα κι άλλες πολλές φορές που έχω πει "κοίτα να δεις, ευτυχώς που συνέβη αυτό τελικά" με μια ανακούφιση και η πιο πρόσφατη αφορούσε μια βόλτα με ποδήλατα και κάτι πολύ απλό. Εκεί κρύβεται η σοφία αυτής της φράσης, στα απλά και "ασήμαντα".


Όλα για κάποιον λόγο γίνονται και όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι "ουδέν κακόν αμιγές καλού".

Κι όλα κυλούν έτσι!


Περιμένω να μοιραστείς μαζί μου και τις δικές σου φορές που δεν μπορούσες να πιστέψεις στην τύχη σου και παραδέχτηκες στον εαυτό σου πως "ουδέν κακόν αμιγές καλού".

Αυτό ήταν για σήμερα! Μην ξεχάσεις να μοιραστείς μαζί μου τις δικές σου σκέψεις, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο, είτε με προσωπικό μήνυμα, να κάνεις like και share, να βρεις το "Skepsis by Athanasia" στο Facebook και στο Instagram, να εγγραφείς στο newsletter, ή μην κάνεις και τίποτα βρε παιδί μου. Μου φτάνει που ήσουν εδώ! Γενικά είσαι ελεύθερος/η/ο να κάνεις ό,τι θέλεις!


Εγώ εδώ σε αποχαιρετώ! Τα λέμε σε ένα επόμενο άρθρο*. Μέχρι τότε να κάνεις τον κόσμο μας καλύτερο και να εκφράζεσαι ελεύθερα! Σε ευχαριστώ που ήσουν για μια ακόμα φορά στο "Skepsis by Athanasia"!


*Νέο άρθρο ανεβαίνει κάθε Τετάρτη & Κυριακή στις 15:00 (GMT+3)!


©️ 2021 by Skepsis by Athanasia

18 views
20210717090058_IMG_3235.jpg

Αθανασία Σπηλιοπούλου

Γειά σου!

Αν διαβάζεις αυτή την παράγραφο τώρα, τότε ίσως θες να μάθεις κάτι παραπάνω για τον διαδικτυακό χώρο στον οποίο βρίσκεσαι. 

Λοιπόν....

Let the posts
come to you.

Thanks for submitting!

  • Facebook
  • Instagram